گیاه ارجنگ

0

گیاه ارجنگ درخت یا درختچه ای است که در مناطق آمریکای شمالی از جمله کالیفورنیا، اورگان، واشنگتن، آیداهو و مونتانو و همچنین جنوب شرقی بریتیش کلمبیا رشد میکند.

گیاه ارجنگ

درخت ارجنگ (Rhamnus purshiana) در حال حاضر یک گونه ی در معرض خطر در نظر گرفته شده است. این درخت می تواند در حدود 32 فوت رشد کند و دارای پوست خاکستری و سیاه رنگ است. ارجنگ که به صورت پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد، پوست خشک شده ی درخت ارجنگ است که به شکل های مایع و یا جامد موجود می باشد.

پوست گیاه ارجنگ حاوی مواد شیمیایی به نام آنتراکینون ها است، که در رنگ و خواص معین آن تاثیرگذارند. ادعاهای کاهش وزن ارجنگ به سادگی در اینترنت یافت می شوند، اما این موضوع نه توصیه می شود و نه استفاده ی بی خطر از این گیاه را نشان می دهد. اما این در حالی است که ارجنگ برای کمک به یبوست و دیگر موارد مورد استفاده قرار می گیرد.

یبوست

گفته می شود که یبوست دست کم بر 14 درصد جمعیت بالغ جهان تاثیرگذار است. این نگرانی دربارۀ سلامت عمومی می تواند نتیجه ی انتخاب شیوه ی زندگی (همچون رژیم غذایی نامناسب) یا عوارض جانبی دارو باشد، و یا می تواند با وضعیت پزشکی مرتبط باشد.

تسکین یبوست بهترین مزیت شناخته شده ی گیاه ارجنگ است. به گفته موسسه ی ملی بهداشت (NIH) ارجنگ به طور کلی ایمن و قابل مصرف است، اما در صورت استفاده در دوزهای بالا برای مدت طولانی تر از دوره های توصیه شده می تواند به عوارض جانبی از جمله آسیب های کبدی ناگهانی منجر گردد. آسیب کبدی ناشی از استفاده طولانی مدت از ارجنگ نادر است و در بسیاری موارد خود به خود پایان می یابد و با قطع این ملین به سرعت برگشت پذیر است. با این حال، در موارد زیادی نارسایی حاد کبد و آب آوردن شکم و افزایش فشار خون گزارش شده است.

سرطان

مطالعات متعددی برای بررسی توانایی ضد سرطانی ارجنگ انجام شده است. در سال 2002 مطالعه ای در مجله Life Science منتشر شد که به بررسی تاثیرات آلوئه امودین که یکی از اجزای گیاه ارجنگ است، در دو سلول سرطانی کبد انسان Hep G2 و Hep 3B پرداخت. محققان دریافتند که آلوئه امودین مانع تکثیر سلول های سرطانی و ایجاد آپوپتوز (مرگ سلول های برنامه دار) در هر دو سلول می شود، و درنتیجه ممکن است در پیشگیری از سرطان کبد مفید باشد.

سلامت کبد و کیسه صفرا

گفته می شود که علاوه بر سرطان، درمان سنگ های صفراوی و بیماری کبد از دیگر کاربردهای احتمالی ارجنگ است، اما در حال حاضر مطالعات بالینی محدودی برای حمایت از این کاربردها وجود دارد.

مطالعه حیوانی که در سال 2010 منتشر شد نشان داد که امودین ارجنگ به درمان آسیب کبدی کمک می کند. موش هایی که به واسطه ی مصرف استامینوفن دچار آسیب کبدی بافتی شدند، پس از تجویز امودین به روش وابسته به دوز درجاتی از محافظت از کبد را تجربه کردند. به طور مشخص، 30 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم و 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم دوز امودین به طور موثری باعث وارونه کردن اثرات سمی شدن کبد در اثر مصرف استامینوفن شد.

اثرات و عوارض جانبی احتمالی

این عقیده وجود دارد که خوردن ارجنگ در کمتر از هفت روز در اکثر افراد بالغ احتمالا مشکلی ندارد. عوارض جانبی ارجنگ چه هستند؟ ناراحتی معده و گرفتگی عضلات از عوارض جانبی رایج گیاه ارجنگ هستند.

استفاده ی طولانی مدت (بیش از یک یا دو هفته) از ارجنگ بی خطر نیست. عوارض جانبی احتمالی مصرف طولانی مدت شامل کم آبی، ضعف عضلانی، مشکلات قلبی، و سطوح پایین الکترولیت در خون است. استفاده ارجنگ در کودکان توصیه نمی شود، چراکه احتمال کم آبی و عدم تعادل الکترولیتی در آن ها بیشتر است. ارجنگ در افراد دارای اختلالات گوارشی همچون انسداد روده، زخم روده، بیماری کرون، آپاندیسیت، زخم معده، یا درد ناشی از درد معده نباید مصرف شود.

داروهای شناخته شده ای که با ارجنگ در تعامل هستند عبارتند از ملین های محرک، رقیق کننده های خون، ادرارآورها، کورتیکواستروئیدها، دیگوکسین (لانوکین)، و هر گونه داروی خوراکی. همچنین ارجنگ با اسطوخودوس، شیرین بیان، گیاهانی که حاوی cardiac-glycoside هستند، و گیاهان یا مکمل های حاوی کروم نباید مصرف شود.

در صورتی که از سلامت جسمانی مناسبی برخوردار نیستید و یا در حال مصرف دارو میباشید، پیش از استفاده از گیاه ارجنگ با پزشک خود مشورت کنید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.