لبو با خواصی معجزه آسا

0
399

شاید با شنیدن نام لبو به یاد فصل زمستان و بخاری که حاصل از پخته شدن لبو ها در هوا ایجاد می شود بیفتید. اما خیلی از افراد به دلایل بهداشتی دوست دارند لبو را در خانه بپزند و از خواص فوق العاده آن بهره مند شوند. شلغم یا لبو به دلیل داشتن مواد مغذی و ویتامین C مصرفش برای هر فردی واجب است. همین یک فاکتور اشاره شده خود به تنهایی باعث جلوگیری از بیماری های سر سخت، نظیر سرطان می شود. در ادامه مطلب به خواص لبو به طور کامل خواهیم پرداخت. با گیاه یاب همراه باشید.

لبو

رمز ماندگاری رنگ قرمز لبو آن است که در حین پخت از کوتاه کردن انتهای ریشه و ساقه آن اجتناب کنید.
لبو با آن جذابیت های خیره کننده همچون رنگ قرمز براق و مزه شیرین و دلچسبش میل به خوردن را بیشتر در ما بر می انگیزد تا شلغم! البته به شلغم بر نخورد. شلغم هم اگر سفید بلوری باشد و قسمت هایی از آن به رنگ بنفش مزین شده باشد وسوسه انگیز می شود. اما اگر بی خیال شکل و شمایل شویم و بخواهیم مزایای این دو سبزی زمستانی را مورد بررسی قرار دهیم، این پرسش مطرح می شود که ارزش غذایی لبو و شلغم چه میزان است؟

رنگ قرمز لبو حکایت از سر درون دارد

چغندر قرمز وقتی می پزد، لبو نامیده می شود. بدی لبو این است که حجم زیادی شیرینی وارد بدن کرده و مصرف آن برایدیابتی ها مضر است، اما لبو هر چه قرمزتر باشد خواص آنتی اکسیدانی بیشتری دارد و قادر است از رسوب ذرات چربی در رگ ها جلوگیری کند و سختی عروق و بیماری های قلبی را کاهش دهد و با کنترل چربی خون ریسک ابتلا به کبد چرب را کاهش دهد.از سوی دیگر آنتی اکسیدان های لبو موجب تقویت سیستم ایمنی بدن شده و علاوه بر کمک به التیام سرماخوردگی نقش مهمی در پیشگیری از ابتلا به آلزایمر و پارکینسون دارد و مهم تر آن که برای درد مفاصل و نقرس مفید است. رمز ماندگاری رنگ قرمز لبو آن است که در حین پخت از کوتاه کردن انتهای ریشه و ساقه آن اجتناب کنید.

خوب است بدانید آب لبو برای رفع التهاب مثانه و بیماری های پوست مفید است و فشار خون را تنظیم می کند و اگر آن را در فسنجان بریزید طعم و طبع این خورش را ملایم می کند. مصرف لبو در سالاد بر میزان اشتها می افزاید و بسیار ملین است.

شلغم انسولین دارد، اما…

شلغم به دلیل ویتامین C و انواعی که به رنگ بنفش مزین است، خاصیت ضد سرطانی بالایی دارد و در روده ها به افزایش باکتری های مفید کمک می کند. در برخی منابع گفته شده است شلغم خام دارای مقادیری انسولین گیاهی است و تا حدودی قند خون را کنترل می کند، اما پخته آن اگرچه در مقایسه با لبو کم قند تر است، اما مصرف زیاد آن برای مبتلایان بهدیابت توصیه نمی شود.شلغم به سبب بافت نرم و گرمایی که در حین طبخ دریافت می کند، نرم کننده سینه و کمک کننده به سیستم تنفسی است و از شدت سرفه می کاهد.

با وجود آن که در برخی منابع شلغم خاصیت ضد ویروسی قوی داشته و مقوی سیستم ایمنی بدن است، اما برخی کارشناسان معتقدند لبو بیشتر از شلغم می تواند در التیام سرماخوردگی تاثیرگذار باشد.

شلغم و لبو هر دو دارای املاح معدنی همچون کلسیم، فسفر، منیزیم، پتاسیم و گوگرد بوده و یکی از منابع پیشگیری کننده از پوکی استخوان هستند، اما باید بدانید به هیچ وجه نمی توان آنها را جایگزین شیر و فرآورده های لبنی کرد. این را هم بدانید شلغم برای مبتلایان به تیروئید باید تحت نظر پزشک مصرف شود.

با خواص چغندر یا لبو آشنا شوید 

طبیعت چغندر گرم و تر است.

ضماد برگ با اسیدبوریک باعث بهبود کک و مک و طاسی می‌شود.

فیبر زیاد موجود در آن، موجب کاهش سطح کلسترول خون و کاهش خطر بروز سکته‌ های قلبی در بیماران قلبی است.

شیرۀ چغندر یکی از بهترین شیره های سبزی است که به ساختن گلبولهای قرمز خون کمک می کند، خون را تصفیه کرده و جریان خون را بهبود می بخشد. از این رو مصرف چغندر به خانمها بسیار توصیه می شود. چغندر قرمز به دلیل داشتن مواد مغذی آهن در کنار اسیدفولیک از بروز کم‌خونی جلوگیری می‌کند.

چغندر قرمز یا لبو به دلیل داشتن فیبر فراوان که خاصیت کاهش چربی خون را دارد و همچنین اسید فولیک، بهتر است در سبد غذایی بیماران قلبی و زنان باردار قرار بگیرد.

لبو دارای مقادیر فراوان آهن در کنار ویتامین ” C ” و اسید فولیک است که از بروز کم خونی در افراد بویژه دختران جوان ممانعت می کند.

املاحی که در شیرۀ چغندر وجود دارد، یک پاک کنندۀ بسیار عالی برای کبد، کلیه و کیسۀ صفراست.

چغندر ملین، نرم کنندۀ و ادرارآور بوده و در رفع یبوست نقش عمده ای را ایفا می کند. همچنین اهمیت به سزایی در دستگاه گوارش دارد.

درمان کننده التهاب مجاری ادرار است.

چغندر برای درمان التهاب مثانه، بواسیر و بیماریهای پوستی بسیار مفید است. اشتها را نیز زیاد می کند.

چغندر مانند هویج دارای کاروتن است که در معده تبدیل به ویتامین ” A ” می شود.

خوردن چغندر پخته، برای رعشه مفید است خصوصاً اگر برگ آن سرخ رنگ باشد.

برگ چغندر خام ورم طحال را بهبود می بخشد.

چغندر مخلوط با آب هویج دفع کننده سنگ کیسه صفراست.

خوردن چغندر، در هوای خشک خصوصاً در فصل زمستان مؤثر تر است و به همه، خصوصاً پیران بسیار توصیه می شود.

شستشوی سر با جوشانده برگ چغندر، شوره و چربی مو را از بین می برد و ضد شپش است.

قرار دادن دست و پای ترک خورده در آب گرم شده برگ چغندر، موجب بر طرف شدن عارضه می شود.

ضماد برگ چغندر با عسل جهت رفع طاسی و زگیل مؤثر می باشد و چنانچه با حنا مصرف شود برای رویاندن مجدد مو و نکویی آن تأثیر به سزایی خواهد داشت.

مصرف چغندر برای درد مفاصل و نقرس مفید می باشد چون مقدار زیادی آنتی اکسیدان دارد.

در استعمال خارجی برای پانسمان زخم و درمان تاول استفاده می شود.

شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت کننده بدن و دافع سموم بدن است (برای تهیه شربت چغندر، با آبمیوه گیری آب سه تا چهار عدد چغندر خام را بگیرید و آن را با یک لیوان آب معدنی مخلوط کنید).

لبو به دلیل داشتن فیبر که خاصیت کاهش چربی خون را دارد و همچنین اسید فولیک، باید در سبد غذایی بیماران قلبی قرار گیرد.افراد می توانند با مصرف ۱۰۵ گرم چغندر قرمز، ۵۳ درصد اسیدفولیک مورد نیاز بدن را تأمین کنند.

توجه و تذکر 

قند ریشه چغندر، برای مبتلایان به دیابت مضر است.

آکاایران ، های دکتر

اشتراک گذاری

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید