سرویکس یا همان عفونت دهانه رحم چیست؟

0
194

سرویکس یا عفونت دهانه رحم ممکن است بنا به علل گوناگونی در زنان و حتی زنان باردار ایجاد شود که این بیماری باید به موقع تشخیص و درمان گردد. خالی از فایده نیست تا عوامل و علائم ابتلا به آن را دانسته و قبل از مواجهه با یک مشکل بزرگ، جلوی آن را بگیرید. در ادامه مطلب با گیاه یاب همراه باشید.

سرویکس

عفونت دهانه رحم یعنی عفونت پایینترین قسمت رحم ( سرویکس ) که به واژن راه دارد.
عفونت دهانۀ رحم التهاب دهانۀ رحم است؛ یعنی پایین‌ترین قسمت رحم که به واژن راه دارد.
عفونت دهانۀ رحم رایج است و عوامل زیادی ممکن است داشته باشد؛ مانند عفونت، تحریک‌های فیزیکی یا شیمیایی و حساسیت.
تعیین دلیل عفونت دهانۀ رحم مهم است. اگر مشکل از التهاب باشد، می‌تواند فراتر از دهانۀ رحم پیش رود و به رحم و لوله‌های فالوپ هم کشیده شود. همین امر مشکل در باروری، توانایی بچه‌دارشدن، ایجاد می‌کند یا در صورتی که هم اکنون باردار هستید ممکن است در نوزاد متولدنشده مشکلاتی بروز کند.
در اینجا می‌خواهیم در مورد علائم، دلایل، عوامل خطرساز، آزمایشات، تشخیص و درمان عفونت دهانۀ رحم بدانیم.

عفونت دهانه رحم چیست؟

عفونت دهانۀ رحم التهاب دهانۀ رحم است که ممکن است به دلایل زیر باشد:
• تحریک
• عفونت
• آسیب سلول‌هایی که در مخاط رحم هستند.

دلایل ابتلا به عفونت دهانه رحم چیست؟

موارد شدید التهاب معمولاً به دلیل عفونت‌هایی ایجاد می‌شوند که طی فعالیت جنسی منتقل می‌شوند. بیماری‌های مقاربتی که باعث عفونت سرویکس می‌شوند عبارت‌اند از:
• سوزاک
• کلامیدیا
• تبخال تناسلی
• تریکومونیاز
اما بسیاری از زنانی که عفونت دهانۀ رحم دارند در هیچ کدام از آزمایش عفونت‌ها جواب مثبت نمی‌دهند. دلایل دیگر التهاب شامل موارد زیر است:
• حساسیت به مواد شیمیایی در اسپرم‌کش‌ها، دوش‌های واژن یا لاستیک لاتکس در کاندوم‌ها
• تحریک شدن یا آسیب از تامپون، پساری یا وسایل پیشگیری از بارداری مانند دیافراگم
• عدم تعادل باکتری. باکتری سالم و معمولی در واژن مغلوب باکتری‌های ناسالم و مضر می‌شوند. به این عارضه واژینوز باکتریایی گفته می‌شود.
• عدم تعادل هورمونی. پایین بودن استروژن یا بالا بودن پروژسترون ممکن است در توانایی بدن برای حفظ بافت سالم دهانۀ رحم اختلال به وجود آورد.
• سرطان یا درمان سرطان. نادر است اما رادیودرمانی یا سرطان ممکن است با عفونت دهانۀ رحم منجر به تغییرات در ثبات دهانۀ رحم شود.

علائم عفونت دهانۀ رحم

بسیاری از زنانی که عفونت سرویکس دارند علائمی ندارند. این عارضه ممکن است بعد از معاینۀ معمول یا آزمایش مشخص شود.
علائم و نشانه‌ها، در صورت وجود داشتن، عبارت‌اند از:
• ترشح واژینال متمایل به خاکستری یا زرد کم‌رنگ
• خونریزی غیرطبیعی واژینال، مانند خونریزی بعد از رابطۀ جنسی یا بین پریودها
• درد هنگام مقاربت جنسی
• سختی، درد یا تکرر در ادرار
• درد لگن یا شکم یا تب، در موارد نادر

عوامل خطر ساز عفونت دهانه رحم

اگر موارد زیر را دارید، احتمال ابتلا به عفونت دهانۀ رحم ممکن است بیشتر باشد:
• اخیراً بدون استفاده از کاندوم رابطۀ جنسی داشته‌اید
• اخیراً چندین شریک جنسی داشته‌اید
• قبلاً عفونت دهانۀ رحم داشته‌اید
مطالعات نشان می‌دهد که عفونت دهانۀ رحم در ۸ تا ۲۵ درصد از زنانی که به آن مبتلا می‌شوند عود می‌کند.

همچنین بخوانید :  شایع‌ترین مشکلات جنسی مردان

تشخیص عفونت دهانه رحم

اگر پزشک مشکوک شد که شما به عفونت دهانۀ رحم یا سرویکس مبتلا هستید، ممکن است آزمایش لگن انجام دهد. با این کار، پزشک می‌تواند نگاهی نزدیک به دهانۀ رحم شما داشته باشد.
احتمالاً پزشک از گوش‌ پاک‌کن برای جمع کردن مایعات واژن استفاده می‌کند یا می‌خواهد ببیند دهانۀ رحم چقدر ساده خونریزی می‌کند.
همچنین ممکن است از شما سؤالاتی در مورد سابقۀ رابطۀ جنسی شما بپرسد. پزشک می‌خواهد بداند که:
• در دو ماه گذشته چند شریک جنسی داشته‌اید
• آیا اخیراً بدون کاندوم رابطۀ جنسی داشته‌اید
• از چه روشی برای پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنید
در صورتی که موارد زیر شامل حال شما می‌شود، حتی اگر هیچ علائمی ندارید پزشک معاینات معمول را انجام می‌دهد تا به دنبال عفونت دهانۀ رحم بگردد:
• اگر باردار هستید.
• پزشک فکر می‌کند خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی در شما بالاست.

آزمایش عفونت دهانۀ رحم

پزشک مایعات واژن را برای وجود باکتری‌های مضر یا ویروس آزمایش می‌کند.
او از یک گوش پاک‌کن برای بررسی ترشح، تورم، حساسیت و خونریزی استفاده می‌کند.

درمان عفونت دهانۀ رحم

اگر عفونت مقاربتی دلیل نباشد، ممکن است به درمان عفونت دهانۀ رحم نیازی نداشته باشید.
اگر مشکوک به عفونت هستید، هدف اصلیِ درمان پیشگیری از پخش شدن آن به رحم و لوله‌های فالوپ، یا در صورت باردار بودن، به فرزندتان است.
بر حسب اینکه کدام ارگانیسم منجر به عفونت شده است، پزشک ممکن است موارد زیر را تجویز کند:
• آنتی‌بیوتیک
• داروهای ضدقارچ
• داروهای ضدویروس
ممکن است پزشک توصیه کند که شریک جنسی شما باید درمان شود تا شما دوباره دچار عفونت نشوید. شما نباید تا زمانی که دورۀ درمان تمام نشده است رابطۀ جنسی داشته باشید.
اگر HIV مثبت هستید، درمان شدن اهمیت دارد. به این دلیل که عفونت دهانۀ رحم میزان ویروس‌هایی که از دهانۀ رحم می‌ریزند را افزایش می‌دهد. این امر احتمال عفونی شدن شریک جنسی را بیشتر می‌کند. علاوه بر این، اگر شریک جنسی شما HIV مثبت است، ابتلا به عفونت دهانۀ رحم در شما ابتلا به HIV را افزایش می‌دهد.
اگر با وجود درمان، علائم شما ادامه پیدا کرد، باید توسط پزشک مورد ارزیابی قرار گیرید.
درمان‌های غیردارویی مانند دوش واژینال یا درمان با ماست برای عفونت دهانۀ رحم بی‌فایده است.

پیشگیری از عفونت دهانۀ رحم

شما می‌توانید خطر ابتلا به عفونت دهانۀ رحم را با اِعمال راهکارهای زیر کم کنید:
• شریک جنسی خود را مجبور کنید هنگام رابطۀ جنسی از کاندوم استفاده کند.
• تعداد افرادی که با آنها رابطۀ جنسی دارید را محدود کنید.
• با فردی که زخم تناسلی یا ترشح آلت تناسلی دارد رابطۀ جنسی نداشته باشید.
• اگر در حال درمان برای بیماری مقاربتی هستید از پزشک بپرسید آیا نیاز به درمان شریک جنسی‌تان هست.
• از محصولات بهداشتی زنانه داخل واژینال استفاده نکنید. این محصولات ممکن است واژن و دهانۀ رحم را تحریک کنند.
• اگر دیابت دارید سعی کنید قند خون خود را در حالت تعادل نگه دارید.

سرویکس یا همان عفونت دهانه رحم چیست؟
به این مطلب امتیاز بدید!
بنر تلگرام گیاه یاب
اشتراک گذاری

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید