سداب

0
1100

سداب (سُداب) گیاهی علفی و به ارتفاع یک متر با برگ های ضخیم، گوشت دار و بدون دندانه است که در قسمت های بالای ساقه به شکل ساده و در قسمت های پایین چند قطعه ای هستند. رنگ برگ و ساقه های آن سبز مایل به آبی و کدر و رنگ گل ها زرد است. میوه‌ی سداب کروی و متشکل از پنج برگچه است که درون آن دانه هایی به رنگ قهوه ای وجود دارد. تمام قسمت های هوایی گیاه بوی نامطبوعی دارد. سداب بومی نواحی جنوب اروپاست، ولی در حال حاضر در مناطقی از مدیترانه، اروپا و آسیا به وفور پراکنده است و در نواحی شمالی ایران نیز می روید. با گیاه یاب همراه باشید.

سداب

تاریخچه

Rue از لغت یونانی Reuo به معنی آزاد شدن گرفته شده است. در گذشته دانشمندان زیادی مصرف این گیاه را توصیه می کردند و بر این باور بودند بسیاری از بیماری ها را درمان می کند. شاید علت نام گذاری گیاه (آزاد شدن) هم همین باشد. در زمان باستان، سداب را در موارد زیادی از جمله مشکلات قاعدگی، کمی اشتها، اسپاسم، مشکلات گردش خون، مشکلات هضم غذا، تب، پرفشاری خون، دندان درد، ضعف قلب، آرتریت، زخم ها و بیماری های پوستی استفاده می کرده‌اند.

در کشور عراق آن را برای تلقین، دلگرمی و جرات دادن به سربازان استفاده می کردند. کاربردهای دیگر سداب در قدیم برای دفع چشم بد، رفع حسادت ها، شکستن طلسم و جادو و این گونه موارد بوده است. استفاده‌ی مهم دیگر از سداب، کاهش و تسکین قوای شهوانی بوده است. به خصوص گروه های مذهبی برای غلبه بر خواهش های نفسانی از این گیاه در غذاهای خود استفاده می کردند. سداب در طب سنتی ایران به عنوان نیرودهنده و بندآورنده‌ی خونریزی به شکل خوراکی و به عنوان درمان زخم ها و مشکلات پوستی به شکل موضعی مورد مصرف بوده است.

ابن سینا در کتاب قانون راجع به سداب چنین گفته است:

«سداب یا فیجن که انواع دارد، بهترین نوع آن کاشتنی است که در همسایگی درخت انجیر است. طبیعت گرم و خشک و خاصیت بادشکن دارد. با روغن و عسل قاطی کنند، برای زخم ها مفید است. خوردن یا ضماد آن با عسل برای درد مفاصل سودمند است. با سرکه در بینی کنند، خون دماغ بند آید. آرزوی جماع را به کلی از بین می برد. پیچش و درد روده را علاج است. خاصیت قابض دارد. با عسل مخلوط کنند، زخم معده را شفا دهد. سداب را در روغن زیتون بجوشانند و بخورند، داروی کرم است. با زهرها مقاومت می‌کند. زیاده خوردن آن سم قاتل است.»

در کتاب مخزن الادویه راجع به سداب چنین آمده است:

«سداب که به یونانی فیجن گویند، سه نوع است. بهترین آن کاشتنی سبز تازه تندبوست که نزدیک به درخت انجیر روییده باشد. دارای خواص مقوی معده، ضدنفخ، قاعده آور، ادارآور، خشک کننده‌ی آب پشت، سقط کننده‌ی جنین، رفع درد مفاصل، ضدکرم، مقوی هضم، ضدسموم و مانع آبستنی است. مداومت بوییدن آن باعث ضعف بینایی و تاریکی قلب می شود و ضماد برگ آن جهت کاهش درد گزیدن عقرب و رتیل و سگ هار مفید است. جوشانده برگ آن در سرکه و استنشاق آن در بینی (چکاندن در بینی) در بند آمدن خون دماغ سودمند است.»

طبیعت: سداب طبیعت خیلی گرم و خشک دارد.

خواص درمانی سداب

* دم کرده‌ی سداب، دستگاه گوارش را تقویت کرده، اشتهاآور و درمان کننده‌ی اختلالات معده، روده ها و کبد است.

* دم کرده‌ی سداب، انسداد کبد، طحال و بیماری های ناحیه ی مقعد را برطرف می سازد.

* جوشانده‌ی سداب، اختلالات ریوی و تنگی نفس را از بین می برد و کسانی که از ناراحتی های اعصاب رنج می برند و بیماری صرع دارند، می توانند از جوشانده‌ی گیاه استفاده کنند.

* سداب، قوه‌ی بینایی را تقویت، خونریزی، درد کمر، قولنج و سنگینی گوش را معالجه کرده ولی نباید زیاد در خوردنش افراط کرد چون گیاهی سمی است.

* اگر از درد پهلو رنج می برید، سداب خشک شده را با شوید خشک مخلوط کرده، بکوبید و بخورید؛ برای درد پهلو بسیار مفید است.

اگر باد معده و نفخ معده دارید، دو تا پنج گرم سداب را در یک لیتر آب جوش دم کرده و آب صاف کرده‌ی آن را صبح، ظهر و شب میل کنید.

ترکیبات گیاهی

قاعده آور: چهار گرم سداب، دو گرم صبر زرد، چهار گرم زعفران و چهار گرم افسنتین کوبیده را در تعدادی کپسول بریزید و روزانه دو تا چهار کپسول را تا زمان باز شدن قاعدگی میلی کنید.

رفع کچلی سر: سداب، سرکه و روغن گل سرخ را در سرکه بجوشانید و بعد از سرد شدن آن را میل کنید. این کار را باید تا چند وقت ادامه داد.

رفع درد و صدای گوش: افشرده ی سداب را در پوست تازه‌ی انار داغ شده بریزید. پس از ۱۲ ساعت آن را رقیق کرده، با قطره چکان در گوش دردناک بچکانید و معجزه‌ی آن را ببینید.

احتیاط

* تمام قسمت های هوایی سداب سمی بوده و مصرف خودسرانه و خارج از حد دارویی آن می تواند خطرات جدی به دنبال داشته باشد.

* حساسیت های پوستی حتی ممکن است در اثر تماس گیاه با پوست یا بدن ایجاد شود. همچنین استنشاق بوی گیاه ممکن است باعث حالت تهوع و استفراغ شود

* از مهم ترین عوارض جانبی گزارش شده می توان سقط جنین، حساسیت های شدید پوستی، مسمومیت کلیوی، مسمومیت کبدی، افزایش ضربان قلب، افزایش پتاسیم خون و در مواردی مرگ را نام برد.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید