با گیاهان بهاری بیشتر آشنا شوید

گیاهان بهاری

بهار فصل طبیعت و رویش انواع گیاهان و گل‌ها است. بعد از گذر زمستان و فرا رسیدن فصل بهار، می توانید لبخند طبیعت را در اطراف خود حس کنید. باید خداوند متعال را برای تمامی این زیبایی‌ها شاکر بود. البته طبیعت فقط جنبه‌ی زیبایی ندارد. بسیاری از گیاهانی که در طبیعت رشد می‌کنند خواص درمانی فراوانی داشته و بهتر است از این نعمت‌های طبیعی غافل نشویم. برای آشنایی بیشتر با گیاهان بهاری با ما در این مقاله همراه باشید.

گیاهان بهاری

گیاهان بهاری

بنفشه سه رنگ

بنفشه از گیاهان بهاری بوده که یک یا چند ساله با برگ‌های قلبی شکل و مدور است. گوشوارک‌های لوب‌دار و گل‌های سه رنگ دارد. اندام دارویی گیاه، قسمت‌های هوایی آن است.

کاربردهای درمانی

ضد التهاب برای زکام و التهابات پوستی، ضد سرفه، خلط‌آور و مدر است. برای درمان اگزماهای پوستی، زرد زخم، خارش و آکنه و همچنین به عنوان محلول غرغره برای درمان التهابات گلو و گاهی برای سرفه مصرف می‌شود.

مقدار و روش مصرف

گل بنفشه به عنوان یک چای گیاهی، درمانگر خوبی است. حدود دو گرم گیاه خشک را در ۱۵۰ میلی‌لیتر آب دم کنید.

این چای را سه بار در روز می‌توانید استفاده کنید. مرهم‌های حاصل از گیاه تازه یا جوشانده‌ی حاصل از چهار گرم گیاه خشک در ۱۵۰ میلی‌لیتر آب، برای مصرف موضعی مفید است.

شاتره

شاتره گیاهی با نام عمومی «Fumitory» در جهان و بومی اروپا و آسیاست. این گیاه خوشه‌ای، شاخه‌های سبز و گل‌های سفید مایل به صورتی با میوه‌های کوچک و کروی دارد. این گیاه در مزارع، باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌روید و بیشتر توسط کشورهای شرقی اروپا صادر می‌شود. تمام قسمت‌های گیاه  به خصوص برگ و ساقه‌ی آن قابل استفاده هستند.

کاربردهای درمانی

تب‌بر، معرق، مدر، قابض، مقوی، ملین و ضد کرم است و به شکل موضعی در برخی بیماری‌های پوستی استفاده می‌شود.

مقدار مصرف

دو تا چهار گرم از گیاه را در یک لیوان آب جوش دم کنید و روزی سه بار بنوشید.

شنگ

شنگ گیاهی چند ساله با ریشه‌های عمیق است که برگ‌هایی غشایی و شبیه گندمیان با رگبرگ میانی کم رنگ نسبتا پهن دارد و بیشتر به شکل علف هرز در باغ‌ها، مزارع و گاهی در ارتفاعات می‌روید.

اندام دارویی گیاه شنگ، ریشه‌ی آن است.

کاربردهای درمانی

مغذی، تصفیه کننده‌ی خون، خلط‌آور و قابض است.

مقدار و روش مصرف

دو تا چهار گرم از ریشه‌ی آن را در یک لیوان آب جوش دم کنید و روزی سه بار بنوشید. همچنین می‌توانید ۲۰ تا ۴۰ گرم برگ تازه‌ی آن را به شکل سالاد مصرف کنید.

کنگر

کنگر یکی از فراوان‌ترین گیاهان مناطق کوهستانی و استپی ایران است. گیاهی خودرو با برگ‌های خاردار و ساقه‌های ضخیم شبیه به کرفس که از آن در پخت سوپ، خورش و حتی به شکل خام در سالاد استفاده می‌کنند.

برگ و گل‌ها و در بیشتر منابع انتهای دمبرگ‌های جوان آن به عنوان اندام دارویی شناخته می‌شود. در برخی منابع جوانه‌های برگ آن خوراکی است که در زیر خاک روییده و سفید می‌شوند و سبزی بازارپسندی بوده که در فصل بهار قبل از اینکه برگ‌های آن باز شود، به وسیله‌ی روستاییان جمع‌آوری و در بازار شهرها به بهای مناسبی عرضه می‌شود.

کاربردهای درمانی

صفرابر، کاهش دهنده‌ی کلسترول و قند خون و ادرارآور است و سنگ کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

مقدار و روش مصرف

برگ و گل آن به مقدار ۱۰۰ تا ۳۰۰ گرم در روز قابل مصرف است.

توجه: بهتر است زنان باردار، کودکان و بیماران مبتلا به بیماری شدید کبدی یا کلیوی از مصرف برگ کنگر پرهیز کنند.

گل محمدی

گل محمدی از خانواده‌ی گل سرخ است که از آن گلاب می‌گیرند. درختچه‌ای به ارتفاع دو متر با ساقه‌های معمولا خاردار است که برگ‌های مرکب از هفت و به ندرت نه برگچه دندانه‌دار دارد. گل‌ها صورتی و معطر و غالبا مجتمع در گل آذینی با چند گل و دم‌گلی غالبا کوتاه با تیغ‌های باریک دارد. گل محمدی از دیرباز در ایران کشت می‌شده و تهیه‌ی آب مقطر از گل سرخ، اولین بار در ایران انجام شده و بعد در نواحی دیگر انجام گرفته است.

گل‌ها، غنچه‌ها، میوه و گلبرگ‌ها، اندام دارویی گل سرخ محسوب می‌شود.

کاربردهای درمانی

ملین، ضد نفخ، تب‌بر، مقوی و نیروبخش است و اسانس آن در صنعت عطرسازی و فرآورده‌های آرایشی و گلاب آن در صنعت داروسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مقدار و روش مصرف

۵ تا ۱۵ گرم از گلبرگ‌های آن را در آب جوش دم کنید و  روزی سه بار بنوشید.

والک

والک کوهی از تیره‌ی سوسنیان و نوعی سبزی وحشی و خودرو است که در رشته کوه‌های البرز و فقط در فصل بهار می‌‌روید. سرشار از کلسیم و انواع ویتامین‌های نافع بدن است. والک بسیار ملایم و شیرین‌‌تر از سیر معمولی است و بیشتر مصرف دارویی دارد. بوی آن شبیه پیاز و اندام دارویی‌اش،  پیاز و برگ گیاه است.

کاربردهای درمانی

پیاز و برگ والک در گذشته در غذاها و سالادها استفاده می‌شده است. والک ضد آسم، برطرف کننده‌ی برونشیت‌قابض و تصفیه کننده‌ی خون است و برای علاج اختلالات هضمی به‌کار می‌رود.

مقدار و روش مصرف

بعد از شست‌وشوی گیاه والک، برگ‌های آن را به قطعات یک تا دو سانتی‌متری برش بزنید و فریز کنید تا در طول سال از آن استفاده کنید. سبزی پلوی تهیه شده از این گیاه بسیار خوش‌طعم است. همچنین می‌توان از این سبزی برای تهیه‌ی کوکو استفاده کرد.

توجه

لازم به یادآوری است نباید این گونه گیاهان وحشی را بدون شناسایی کامل مصرف کرد.

بیدمشک

بیدمشک از گیاهان بهاری بوده و درختچه‌ای است دو پایه که ارتفاع آن به هشت متر می‌رسد. این پایه‌ها کمی با هم تفاوت دارند. برگ‌ها بیضی شکل، نوک تیز، دندانه‌دار و در نوع ماده، کمی پهن‌تر از نوع نر هستند. گل‌ها به شکل شاتون‌های نر و ماده، زرد رنگ و معطرند. اندام دارویی آن نیز پوست، برگ و گل است.

کاربردهای درمانی

تب‌بر، قابضی، مقوی عمومی، ضد تشنج، رفع کننده‌ی دردهای قاعدگی و مقوی قوه‌ی باه است.

مقدار و روش مصرف

دو تا چهار گرم را در آب جوش دم کنید و روزی سه بار بنوشید. تنتور گل‌های آن یک تا دو قاشق مرباخوری هنگام خواب مفید است.

بهار نارنج

نارنج درختی به ارتفاع پنج متر با شاخه‌هایی دارای خارهای پراکنده است. گل‌های نارنج، سفید رنگ،‌ معطر، ترد و شکننده بوده و در ایران به نام بهار نارنج مشهور هستند. پوست آن تلخ مزه، ولی آب درون آن ترش است. اندام دارویی آن گل و پوست میوه است.

کاربردهای درمانی

پوست‌نارنج عمدتا برای تحریک اشتها و درمان ناراحتی‌های سوء هاضمه مورد استفاده قرار می‌گیرد. اسانس گل‌های بهار نارنج که به نام «نرولی اویل» در جهان مشهور است، اثر ضد افسردگی و آرام بخش دارد.

مقدار و روش مصرف

مقدار مصرف روزانه برای تهیه‌ی چای، چهار تا شش گرم پوست نارنج و دو گرم از گل‌های خشک بوده و همچنین مقدار مصرف تنتور پوست ۲۰ قطره تا سه نوبت در روز و یک تا دو گرم عصاره‌ی پوست نارنج است.

ریواس

ریواس از گیاهان بهاری بوده و متعلق به خانواده‌ی علف هفت‌بند بوده و به عنوان گیاه خوراکی و دارویی از قدیم الایام در طب سنتی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. ساقه‌های گل دهنده‌ی گیاه هم زمان با شکفته شدن گل‌ها، زمانی که ترد و تازه هستند، به مصارف خوراکی می‌رسد و به عنوان سبزی خوراکی ترش مزه به همراه سایر ترشیجات مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کاربردهای درمانی

دمبرگ ریواس که بخش قابل استفاده‌ی آن است، مقداری اسیدهای آلی مانند اسید مالیک دارد که برای رفع تشنگی و آسان کردن هضم غذا سودمند است. همچنین در طب سنتی ریواس برای دفع بعضی از باکتری‌های مضر استفاده می‌شود.

مقدار و روش مصرف

این گیاه در غذاهای ایرانی به شکل خام و پخته در سالاد و خورش کاربرد دارد، همچنین با از ریواس، شربت نیز درست می‌کنند.

نیک و نو

به این مطلب امتیاز بدید!
نوشته شده توسط گیاه یاب در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ با موضوع خواصی از طبیعت مطالب ویژه

آشپزی سالم

سالمون کنجدی
همانطور که می‌دانید سالمون یکی از بهترین و پرخاصیت‌ترین ماهی‌ها و غذاهای دریایی است که سرشار از اسیدهای چرب امگا-۳ و پروتئین است. پیشنهاد ما این است که حتما هفته‌ای دوبار این ماهی را تهیه کرده و میل کنید. در ...
ادامه مطلب

از دل طبیعت

سرکه بالزامیک
یکی از سرکه‌های محبوب و پرخاصیت سرکه بالزامیک میباشد که در تهیه‌ی بسیاری از غذاها و یا هنگام میل کردن غذا بعنوان چاشنی استفاده میشود. برای بدست آوردن این سرکه میوه‌ی تازه برداشت شده‌ی انگور را فشرده و آب آن را بدست می‌آورند و سپس آب انگور را در معرض حرارت قرار داده و در طی فرآیندی که حداقل 3 سال طول میکشد این سرکه بدست می‌آید ...
ادامه مطلب

تبلیغات متنی

اگر چه در نگارش مطالب این سایت از منابع معتبر علمی بهره برده شده است، اما مطالب آن کلی بوده و جایگزین توصیه های پزشکتان نمی باشد.
کلیه حقوق متعلق به پایگاه طب سنتی و سلامت گیاه یاب است.